[home] [LovLab] [UurU] [Nachtwandelingen] [Poëzieguerrilla] [Schoolprojecten] [Vriendenkamer] [info]
naar de voorafgaande bladzijde Theater van de Verloren Tijd, voorwoord bij deze editie van onze website naar de volgende bladzijde
[opening] [voorwoord] [medewerkers] [dankwoord]
Theater van de Verloren Tijd (sinds 1992)
Op zoek naar de Verloren Tijd?
Het 'Theater van de Verloren Tijd' is het theatergezelschap uit het Nederlandse taal-gebied dat zich volledig heeft toegelegd op een theatrale vertolking van de Nederlandse en Vlaamse poëzie vanaf 1850 tot heden.

Wij, Sjon Brands en Dorith van der Lee, kennen ieder ruim 500 gedichten uit het hoofd en kunnen elk ogenblik op elke plaats een bloemlezing samenstellen en uitvoeren over ieder onderwerp dat wordt aangereikt.

Wij spelen in theaters, op theaterfestivals, literaire en kunstmanifestaties. Wij laten ons ook graag bekoren door bijzondere locaties waar ons cultuurerfgoed op eigen wijze tot zijn recht komt. In de rust van de natuur, van bos, heide, weide, strand of op de traag gaande brede rivieren. In de onrust van de stad, van huiskamer, haven, fabriek, bouwput, verloren straat of onder een eenzame zwiepende straatlantaarn.

W
ij brengen gedichten tot leven. Wij dragen ze rechtstreeks op aan onze toehoorders, waardoor deze gedichten het dode papier ontstijgen. De prachtige taal gebruiken wij als communicatiemiddel. Onze voorstellingen zijn speels, ongedwongen en interactief, en vooral betoverend. Wij spelen overal en voor iedereen, wij gaan voor de vervoering van het gesproken woord.

Nieuw 'Lovlab' een fascinerend taalexperiment voor festivals. Prof. Maurice Van Zandbergen brengt mensen dichter tot elkaar in zijn mobiel liefdeslaboratorium. Nieuw zijn ook
à la recherche du temps perdu
                       tekening Ivo Winnubst
onze schoolprojecten en nachtelijke poëzie-wandelingen onder de naam 'Gij zijt bij mij de Nacht'. Blijven doen gedegen producties als 'Music Hall', 'Uur U' en 'de Vriendenkamer'.
Tenslotte zijn wij altijd te verleiden voor speciale projecten waarin theater en poëzie elkaar liefdevol omhelzen.
 
Voorwoord 2006
Voor wie ons nog niet kent ...
Wij zijn Sjon Brands en Dorith van der Lee. In de jaren tachtig volgden wij onze theater-opleiding te Antwerpen en sinds 1992 vormen wij de kern van het 'Theater van de Verloren Tijd' uit Tilburg. Dit theatergezelschap speelde tal van levendige voorstellingen¹ op theaterfestivals en beeldende locatie-projecten² op kunstmanifestaties. Een warme relativering van menselijke onvolkomenheden en een direct contact met het publiek waren belangrijke kenmerken van ons werk.

Vanaf 2002 is het roer omgegaan: wij zijn ons uitsluitend gaan richten op projecten waarin theater en poëzie elkaar ontmoeten. Wij beheersen meer dan driehonderd prachtige gedichten uit de Nederlandse en Vlaamse poëzie vanaf 1850. Wij spelen voor iedereen in vrijwel alle omstandigheden. Ook hierin staat een persoonlijk contact met onze toehoorders centraal.

                           (1 november 2005)

En een nadere kennismaking ...
Wij brengen gedichten tot leven
In 2002 zetten wij onze eerste aarzelende passen in het rijk der poëzie. Rondom 'Music Hall' brachten wij onze toeschouwers enige gedichten van Herman Gorter en Paul van Ostaijen. Hun werk sloot naadloos aan bij de weemoedige sfeer van de voorstelling. Meer hadden wij niet beoogd, wij waren niet van zins de grens van dit verborgen rijk verder te overschrijden.

Toch deden wij daar een geweldige ontdekking, onverwacht en onbedacht. Wij droegen de gedichten rechtstreeks en persoonlijk aan onze toehoorders op. Wij waren niet anders gewend vanuit onze theatrale traditie, maar daardoor ontstond iets bijzonders: de vertolkte gedichten kwamen plotseling tot leven. De betovering van de poëzie werd voor iedereen voelbaar.
Al doende werden we gevangenen binnen een vreemd rijk, geboeid door onze eigen ontdekking, ingesloten door de rijkdom aan spontane ontroering die ons ten deel viel. Wij moesten wel deze weg vervolgen, het ons nog schemerige pad van persoonlijke over-dracht van poëzie. En daarvoor hebben wij noodgedwongen onze gebaande paden, goed-lopende voorstellingen, verlaten.

Nu -ruim drie jaar verder- durven wij te beweren: "Wij brengen gedichten tot leven. Wij dragen ze rechtstreeks en persoonlijk aan u op, waardoor die gedichten het dode papier ontstijgen." Ondertussen hebben wij een schat aan ervaringen achter de rug, zijn voort-durend overspoeld door hartverwarmende reacties en beheersen enige honderden prachtige gedichten.
Dichters en acteurs
Wij zijn géén dichters, wij zijn acteurs. Een dichter schrijft, een acteur speelt. Wij houden dat graag helder, ieder heeft eigen kwaliteiten. Wij maken en voeren voor-stellingen uit en vertolken daarin gedichten. Dat is onze artistieke bijdrage, niet te verwarren met het schrijven van gedichten. Net als een speelfilm en het oorspronkelijke boek van totaal andere aard zijn.

Wij zijn theatermensen, in het contact met ons publiek hanteren wij andere vormen dan het geschreven woord. Wij zijn bezig met sfeer, met ruimte, met het moment en onze aanwezigheid, met timing, ritme en dictie van de overdracht, met de persoon aan wie wij een gedicht opdragen. Wij zoeken naar eigen wegen die verwondering en ontroering oproepen. Dit alles draagt bij aan de wijze waarop wij een gedicht vertolken. Daarin schuilt onze kwaliteit, een andere dan in de authentieke charme van de dichter die uit eigen werk voorleest.
Wij bevinden ons in een spanningsveld tussen twee kunsten, theater en poëzie. Beiden hebben hun eigen waarde. Dat betekent voor ons, theatermakers, een zekere ingetogenheid in theatrale vormen. Wij menen dat het gedicht tot zijn recht moet komen, wij proberen de strekking te volgen en het door onze uitvoering een bijzondere meerwaarde mee te geven. Wij vermelden ook steeds de schrijver en hebben kosten noch moeite gespaard om de auteursrechten te regelen.

Eigenlijk zou u ons moeten zien, u zou meteen ervaren wat wij bedoelen met: "Wij brengen gedichten tot leven." Dat is nu eenmaal moeilijk uit te leggen. U zou meteen die bijzondere meerwaarde van onze theatrale bloemlezingen begrijpen. Velen zijn u voorgegaan en zonder uitzondering kunnen wij bogen op spontane bijval van toehoorders, programmeurs en dichters, het gemor van een enkele mindere god daargelaten. Maar ook dat hoort bij iets bijzonders.
Poëzie onder het volk?
Wij spelen voor iedereen. Het maakt ons niet uit of iemand luizen verdelgt, gedichten schrijft of doolhoven bedenkt. We weten dat zelfs niet. Het maakt ons niet uit of iemand gelooft in God, Ikea, Kunst of Ik. Wij willen dat niet eens weten. In het contact met mensen is dat niet van belang. Een groep gelaarsde motorrijders kan net zo aangenaam of net zo vervelend zijn als een gezelschap gedaste wetenschappers. Of kunstenaars bijvoorbeeld. Wij ontmoeten totaal verschillende mensen in uiteenlopende omgevingen. En natuurlijk is het spelen op een congres taalminnaars anders dan op een popfestival gothicjongeren, een ladies night van dames of een verjaardag in een volksbuurt. Soms vergt dat het uiterste, maar we kiezen géén andere gedichten. Wij staan voor kwaliteit en doen daarin geen concessies. Uiteindelijk laat oma uit de Schilderswijk zich net zo door Slauerhoff of Gorter ontroeren als de leraar Nederlands die ieder gedicht al bij naam kent.
Theatrale bloemlezingen
Naast ons prachtige kleinood 'Music Hall' uit 2002 bieden wij u een viertal 'theatrale bloemlezingen' aan, te weten 'Uur U' 2004, 'deVriendenkamer' 2005, 'Sanitaire poëzie' 2005 en 'Hemel op Aarde' 2006. Deze vier voorstellingen zijn verschillend van aard en vorm en worden in andere omstandigheden uitgevoerd (zie homepage).

Gemeenschappelijke kenmerken van deze 'theatrale bloemlezingen' zijn: (1) Wij dragen onze toehoorders rechtstreeks gedichten op. Via dit persoonlijke contact komen gedichten tot leven. (2) Wij werken interactief. Via woorden of kaartjes kunnen onze toeschouwers het verloop van de voorstelling sturen. (3) Onze bloemlezingen zijn ingebed in een levendige, informele en intieme, kleinschalige theatervoorstelling. (4) Op onderling verschillende accenten na zijn onze bloemlezingen gebaseerd op dezelfde 'verzameling gedichten'.
Deze 'verzameling gedichten' vormt de ruggen-graat van ons werk. Het is een persoonlijke selectie uit de Nederlandse en Vlaamse poëzie van omstreeks 1850 tot aan de dag van vandaag. Van de ruim driehonderd vijftig gedichten beheersen wij er op dit ogenblik meer dan driehonderd. Wij werken er dagelijks aan en hopen deze collectie in de toekomst nog uit te breiden met meer pracht uit ons rijke Nederlandstalige culturele erfgoed.

Wij wensen u veel plezier met het doornemen van deze site. Vragen of opmerkingen zijn welkom (post@theatervandeverlorentijd.nl). U krijgt altijd antwoord. Voor inlichtingen kunt u terecht op telefoon 013-5358041.

Tot ziens op een van onze mooie voorstellingen. Met hartelijke groeten, Sjon Brands en Dorith van der Lee.

                           (1 november 2005)

[home]>[Theater van de Verloren Tijd]>[voorwoord]

[inleidingen van de voorafgaande jaren]


[donderdag 29 oktober 2009]