Deze lente hebben we een nieuw record gevestigd: nog nooit hebben wij zoveel afzeggingen ontvangen. Meer dan veertig dagen! Een goedgevulde agenda aan het begin van het jaar brokkelde beetje bij beetje af. En steeds om dezelfde reden: men kreeg de financiering niet rond door het wegvallen van subsidies en sponsorgelden. Het bezuinigingsspook waart door dit land, subsidies aan cultuur worden weggesneden als rotte plekken uit een toch al zo verschrompeld appeltje. Wat blijft er over? De armoede slaat toe in een land dat wegkwijnt in de Europese cultuur. Alles van waarde wordt opgeofferd voor wat men 'onze economie' noemt, de afgod van deze tijd. Loze woorden over normen en waarden doen daar niets aan af.

Wij zitten aan het einde van de lijn en mogen nu dit sloopbeleid aan den lijve ondervinden. Weg tien dagen Oerol omdat de sponsoring voor de grote kunstroute wegviel, weg Etcetera, weg Zomertrek, weg, weg, weg. Lastig voor ons, maar ook pijnlijk wanneer we denken aan al die heerlijke mensen, die wij met onze voorstellingen ontroeren. Het hadden er veel meer kunnen zijn. Na alle tamtam rond de eeuwwisseling is er weer belangstelling voor het kleine, het subtiele, het poëtische in theater. Dit maakt ons gelukkig, we wanen ons op de goede weg en nemen het ongemak van de huidige crisis gaarne voor lief. Dit zijn tijden die de geest scherpen, de scheppingsdrang voeden. En we weten ons gesteund door de talrijke hart-verwarmende reacties die wij deze lente ontvangen, in levende lijve, per telefoon of (elektronische) post. Dank U, lieve mensen, blijven doen.  Sjon Brands & Dorith van der Lee.

Wij prijzen ons zielsgelukkig met het afgelopen seizoen, met onze nieuwste voorstelling 'Music Hall', met de hartverwarmende respons op dit kleinood. Het 'pareltje van Oerol', zoals we van enthousiaste toeschouwers mochten vernemen. Eindelijk, na elf jaar, hebben we die omstandigheden kunnen scheppen waarin tot zijn recht komt wat wij al langer voorstaan. En dat in een caravan, waarin ook plaats is voor subtiliteit, gelaagdheid en diepgang.

Achteraf moeten we constateren dat in de geweldige dynamiek van het spelen tussen het publiek veel van de achterliggende betekenis van onze voormalige voorstellingen ten onder ging aan het gedruis om ons heen. Het leek soms een steen tegen de berg op rollen. Daarom hebben we gekozen voor meer beschermde omstandigheden en dat blijven we doen. Hetzij in een klein 'theatertje' (caravan, tent of huiskamer), hetzij in de natuur, hetzij in de luwte van een theaterfestival of kunstmanifestatie. Er is altijd wel een rustig plekje te vinden waar plaats is voor stille ontroering. En daar gaat het toch om?

Voor 2004 staat een uitvoering van 'Music Hall' in onze prachtige tent op stapel (mei 2004). In onze kleine nieuwe voorstelling 'Waar is Iris?' met gedichten van Gorter en Van Ostaijen wordt telkens één gelukkige in het theatrale zonnetje gezet (mei 2004). Voor 2005 staat 'l'Opéra' op de rol, een zesstemmige opera in een mooie oude 'sleurhut'. Op de achtergrond speelt nog steeds 'Hemel op aarde', een project dat hoogstens in de verre toekomst vertoond gaat worden.

Deze voorstellingen staan in het teken van het samenvloeien van theater, poëzie, klassieke muziek en waar mogelijk beeldende kunst. Wij zoeken naar sprankelende vormen in het samenbrengen van deze elementen, waarbij ieder zijn eigen kracht en charme zoveel mogelijk behoudt. Dit is geen geringe opgave, maar wel een uitdaging waaraan wij ons graag met hart en ziel wijden. Tot ziens op een van onze voorstellingen in ons twaalfde jaar.