 |
 |
| |
"Voor een ieder die verliefd is, het graag wil worden
of er eindelijk van af wil komen. Succes verzekerd. In twee minuten krijgt
U een overdosis verliefdheid toegediend waar U nog maanden van bij moet
komen. Een voorstelling voor twee personen. Drie of vier kan ook. Alle
kombinaties zijn mogelijk. U hoeft elkaar vooraf niet te kennen. Wij regelen
alles voor U. Voor een zacht prijsje, want niets is voor niets, zeker
de liefde niet." |
 |
 |
| |
'Instant d'Amour'
is onze meest gespeelde voorstelling geworden en voor ons ook de leukste
om te doen. Wij hebben er overal mee gestaan, op theaterfestivals, kunstmanifestaties,
popfestivals en bedrijfsevenementen, in musea, schouwburgen, gemeentehuizen,
bloemenveilingen, enzovoorts. |
 |
 |
| |
Voor onze speelster binnen in de tent lag
het wat minder eenvoudig, zestig tot tachtig korte voorstellingen in vier
uur en dan iedere keer weer opnieuw de betovering scheppen. Dat is hoe
dan ook een hele opgave. |
 |
 |
| |
Spelers buiten: Dorith van der Lee en Sjon
Brands, binnen (Sandra): Yvonne Kol, Renee van Veen, Mary Lou Weijmans
e.a. Concept en regie Sjon Brands, © Theater van de Verloren Tijd
(1996-2003). Met dank aan Yvonne Kol. |
 |
 |
 |
De ontgoocheltruc van
'Instant d'Amour' “Als instant-liefde naar doctor Oetker
smaakt, geef mijn portie dan maar aan fikkie”, zie je een enkeling
denken. Bij de meeste voorbijgangers die stil blijven staan voor de tent
van het Theater van de Verloren Tijd glinstert echter het verlangen in
de ogen. Een shotje verliefdheid kunnen ze allemaal wel gebruiken!.
Traditioneel is er veel straattheater op de Uitmarkt en ook dit jaar zal
er onverwacht, op zomaar een hoek, heel wat te genieten zijn. Voor iedereen
die verliefd, verloofd, getrouwd of gescheiden is, lijkt de voorstelling
‘Instant d’Amour’ toch het absolute hoogtepunt te worden.
Twee minuten duurt het slechts. “Voor een knaak altijd raak”,
enthousiasmeren uitbater Sjon Brands en zijn assistente Dorith van der
Lee. “Iedereen mag naar binnen. Alle combinaties zijn mogelijk.
U hoeft elkaar niet te kennen. We doen vandaag duo’s, trio’s
en kwartetjes.”
Op klapstoeltjes wachten de nieuwsgierigen rustug hun beurt af. Zenuwachtig
giechelen twee oudere echtparen op de voorste rij. Eindelijk mogen ze
naar binnen! Wat zou daar in die tent toch in hemelsnaam gebeuren?
“Het is net Kienholz”, zegt een bezoeker verbaasd. Brands
knikt opgetogen. “Precies zó hebben wij het bedoeld”,
verklapt hij. “Het werk van Edward Kienholz was ons vertrekpunt.
Als je zijn ‘Beanery’ in het Stedelijk Museum binnenstapt,
ben je eerst volkomen betoverd. Maar na een paar minuten verdwijnt dat
overweldigende gevoel en begin je dingen te herkennen, te begrijpen. Wij
willen dat de mensen die betovering vasthouden, vandaar dat ‘Instant
d’Amour’ maar zo kort duurt.”
Volledig opening van zaken geven, zou niet leuk zijn, want deze voorstelling
moet je gewoon ondergaan. Een klein tipje van de sluier dan maar: Eenmaal
binnen in het boudoir volgestouwd met pikanterieën mag je plaatsnemen
op een heerlijk zacht doorverend bed. Van ergens uit het schemerdonker
spreekt een ingeblikte stem, ‘I love you’ zegt hij, waarna
een vrouw veelbelovend kirt. Plotseling floept het licht aan en maakt
schoonmaakster Sandra (Yvonne Kol) haar entree.
Haar levensverhaal is sneu en zorgt voor een haast gênante intimiteit
in de tent. Honderdtwintig seconden later staat de bezoeker weer buiten,
de één schaterlachend, de ander met rode konen, hevig in
verlegenheid gebracht. Ook verwarring is een vorm van theater.
(De Telegraaf, donderdag 22 augustus 1996) |