Burgermeester Marc Bemelmans (58) van Zwijnaarde legt zijn ambt neer. Officieel per 1 juni 2006, maar in feite is hij al weken niet meer op het gemeentehuis verschenen.

„Ik ben verliefd tot in mijn tenen,” legt hij uit, „ik kan alleen nog maar aan Hilde denken. Zij is de ware.” Hij glundert. Een grote foto van haar prijkt op het tafeltje in de caravan waar hij nu woont. „Zegt u maar gerust Marc hoor, dat formele gedoe hoeft niet. Nietwaar, Hilde?”

Hilde Uytenbogaert (27) werkte als directiesecretaresse op de schroefboutenfabriek De Borg. Zij straalt al even zonnig en klemt haar hand om die van Marc: „Amaai, het geluk ligt op het trottoir, maar ge ziet ’t niet, hè Marc? Tien jaar heb ik daar vellekes vol zitten typen. En nu? Ja, nu is alles anders, gans anders.”

Marc en Hilde hebben elkaar ontmoet in het LovLab van professor Van Zandbergen dat ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de schroefboutenfabriek in Zwijnaarde was neergestreken. „Het was meteen raak,” lacht Hilde, „ik heb het nog nooit zó te pakken gehad, amaai.” En Marc beaamt haar: „Het LovLab heeft mij de ogen geopend. Dat ik al dat schoons niet eerder heb gezien. Ik ben die professor Van Zandbergen eeuwig dankbaar.”

Op het gemeentehuis reageert men wat minder enthousiast. „Ongehoord om er zomaar in een keer de brui aan te geven. De dossiers blijven liggen en wij kunnen alles opknappen.” De directie van De Borg onthoudt zich van ieder commentaar. „Wij hebben genoeg aan ons hoofd sinds wij dat LovLab hier hebben uitgenodigd.”

Vervolg pagina 3: ‘Marc en Hilde’