[home] [UurU] [Poëzieguerrilla] [huiskamervoorstellingen] [schoolprojecten] [nachtwandelingen] [LovLab] [info]
[Music Hall] [inleiding] [foto] [uitvoering] [medewerkers]

Radio:	"Voor de luisteraars die later op ons hebben afgestemd heten wij U van harte welkom vanaf het Piazzetta San Marco te Venetië. U zult vanavond getuige zijn van een rechtstreekse uitzending van 'Les Contes de Hoffman' van de Franse componist Jacques Offenbach. Wij wensen u veel luistergenot." "Gastdirigent van het orkest van vanavond, 'I Filarmonici del Teatro Comunale di Venezia' is de Rus Dimitri Rostopoporovovitch. Dit is de derde uitvoering in de reeks romantische concerten onder de vaste noemer 'Verloren Liefde'."
Maurice:	"Verloren liefde?"
Radio:	"Het podium voor dit concert staat opgesteld tussen het Palazzo Ducale en de Libreria Vecchia di San Marco. Terwijl het orkest stemt kijken wij over het podium naar het Canaletto Antonio. De bloedrode avondzon beroert de huid van het water, zacht en teder. Geliefden dobberen in een eenzaam bootje. Een vogel vliegt voorbij, zijn roep blijft achter ..."
Maurice:	"Verloren liefde, weet je nog, Margot?"
Marlène:	"Maurice?"
Maurice:	"Ja, Marlène?"
Marlène:	"Waar denk je aan?"
Maurice:	"Aan vroeger ... Weet je nog, Marlène, dat wij samen op het strand, in die razende storm, in dat snijdende zand?"
Marlène:	"Ja, Maurice."
Maurice:	"Je kon niets meer zien, niets meer horen, niets. ... En toen, toen die stèm, die stèmmen. Als engelen geboren uit het gíeren van de wind en het bùlderen van de zee, alsof het einde der ..."
Margot:	"Mèrde, Maurice, dat waren wíj, we verzópen zowat!"
Maurice:	"Tsja, ... Alsof het einde der tijden naakte en de zon de wolken brak. Ja, dàt, dàt was pas leven!"
Marlène:	"Já, Maurice!"
Margot:	"Aáágh, embêtánt!"
Radio:	"Beste luisteraars, de dirigent betreedt het podium. Het orkest stemt haar snaren. ..."
Maurice:	"Minette."
Radio:	"... De verlichting van het plein gloeit op, langzaam. De nacht neemt bezit van de stad. Het is een mooie nacht, onvergetelijk."
Maurice:	"Alsof het uit mijn vingers glipt, Margot, onveranderlijk"
Margot:	"Le temps fuit et sans retour."
Maurice:	"Ja, precies. ... Over de randen van mijn handen tasten mijn handen naar mijn andere handen, onophoudelijk."
Marlène:	"Maurice?"
Maurice:	"Ja?"
Marlène:	"Ze zegt niets terug, Maurice. Niets. Ze is dood, weet ge, morsdood."
Margot:	"Gij, ge hebt haar op laten zetten. La vache!"
Radio:	"Het is nu stil op het San Marco Plein, zelfs de tijd wacht."
Maurice:	"Ooit heb ik je nog bemind, Margot, en jou, Marlène, weet je nog."
Marlène:	"Ja, in de grote duinpan, op zachte zomeravonden ..."
Margot:	"... in de zilte zeelucht, die trilde van opwinding."
Maurice:	"In de bedding van je heupen wil ik slapen, door de hemel van je ogen bedekt."
Marlène:	"Ja, eens in een leven ..."
Margot:	"... en lang geleden."
Margot:	"Lieve Maurice?"
Maurice:	"Ja?"
Margot:	"Uw stem is een innerlijk onweer, ... gij, ... ge hebt nooit geleefd, ge vrat onze liefde als gedroogde vijgen. Ge nam onze jeugd in een enk'le teug van een glas Chablis, ... en wèg waart ge, ..."
Maurice:	"Nou, zeg!"
Margot:	"... dromend en dolend in de waan van de dag."
Maurice:	"Maar, ik was ..."
Marlène:	"Ja, Maurice, waaròm liet je niets horen? Wij schreven je brieven, we zonden jou doosjes, en wachtten, wachtten op jou."
Maurice:	"Maar, er zat helemaal niets in, in die doosjes van jullie!"
Margot:	"Och Maurice, ge hebt verzameld, meer niet, geluk en vrouwen, ook ons. En nú, nu het te laat is, spaart ge herinneringen ... en ge denkt dat ge leeft."
Maurice:	"pffffft"
Meisjes:	"Belle nuit, ô nuit d'amour, souris à nos ivresses. Nuit plus douce que le jour, ô belle nuit d'amour." "Le temps fuit et sans retour, emporte nos tendresses. Loin de cet heureuz séjour, le temps fuit sans retour." "Zephire embrassé. Versez nous vos carresses, donnez nous vos baisers. Baissez moi, vos baisers, baissez moi, vos baisers. ..."
Maurice:	"Ich habe keine Geliebte, kein Haus, keine Stelle auf der ich lebe. ..."
Meisjes:	"... Belle nuit, ô nuit d'amour, souris à nos ivresses. ..."
Maurice:	"... Alle Dinge, an die ich mich gebe, werden reich und geben mich aus."
Meisjes:	"... Nuit plus douce que le jour, ô belle nuit d'amour. Belle nuit d'amour, souris à nos ivresses. Ô belle nuit, ô nuit d'amour, Ô."
Radio:	"Dames en heren, dit was 'Belle nuit, ô nuit d'amour' van Jacques Offenbach, ..."
Maurice:	"Mooi, hè, Minette? Prachtig, hè? ..."
Radio:	"... uitgevoerd door het Philharmonisch orkest van Venetië ..."
Maurice:	"... Gezellig, hè? Zo samen."
Radio:	"... onder leiding van Dimitri Rostopopropro... herstel, onder leiding van Dimitri Rostroprovo... eh ..."
Maurice:	"Rostopoporovovitch!"
Radio:	"... van een bekende Russische dirigent."
Maurice:	"Ja, zo kan ik het ook!"
Radio:	"De stemmen waren van ... Hè, stemmen? Wat? Wie zong daar mee?"
Meisjes:	"Wij!"
Radio:	"Wie?"
Meisjes:	"Wij, Marlène en Margot van Zoutburg!"
Maurice:	"Ja, precies."
Radio:	"Nóóit van gehoord!"
Maurice:	"Ongelofelijk. ... Meisjes, zullen we spelen, dat wie 't eerste lacht, moet ondergaan wat de ander bedacht?"
Radio:	"Goed, mijn part."
Marlène:	"Ga je nog weg, Maurice?"
Maurice:	"Nee, ik blijf."
Margot:	"Ik blijf ook, denk ik."
Marlène:	"Maurice, hou je van me?"
Maurice:	"Ja, Marlène."
Margot:	"En van mij?
Maurice:	"Van jou ook, Margot."
Marlène:	"Ook, eh, al zijn we er niet meer?"
Maurice:	"Tsja, Marlène. ... Nu rust zij peinzend op het watervlak en wenst niet meer"
Margot:	"Oh la la"
Radio:	"Dames en heren, dit was onze uitzending van vanavond. Het wachten is op het tijdsein van middernacht. Slaap zacht."
Maurice:	"En welterusten"

[home]>[Music Hall]>[medewerkers]>[teksten]

laatst bijgewerkt op: [dinsdag 27 maart 2012]