Aan
het roer die avond stond het hart
en scheepte maan en bossen bij zich in
en zeilend over spiegeling
van al wat het geleden had
voer het bij wind en schemering
om boeg en tuig voorbij de laatste stad (Achterberg)
nachtelijke
poëzieboottocht zaterdag 17 oktober 2009
foto's
Sandra Tromp
Onder
de maan schuift de lange rivier
Over de lange rivier schuift moede de maan
Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee
Langs het hoogriet langs de laagwei
schuift de kano naar zee
schuift met de schuivende maan de kano naar zee
Zo zijn ze gezellen naar zee de kano de maan en de man
Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de
zee (Ostaijen)
De
berg der stilte kan ik niet bestijgen
Door het verwarrend woud herinnering;
Dus wil ik onder zeil van mijmering
Voortdrijven op een zee van eeuwig zwijgen. (Slauerhoff)
We
gleeën
Getweeën
Tesaam in een boot,
De stroom was mee en
Terwijl we niets deeën
Vooruit zij toch schoot.
De weien
In rijen
Schoven voorbij ...
En wij niets zeien:
In stil verblijen
(Nijhoff)
Elkander nabij!
